"Als arts help je normaal anderen, maar plots lag mijn eigen zoon in het ziekenhuis." In deze aflevering praten we met Eline Hensels. Ze is kinderarts in Mol, maar ook mama van een kankerpatiënt sinds haar zoontje Leon een hersentumor kreeg.
Hoe voelt het om plots aan de andere kant van het bed te staan? Wat maakt zorgtrajecten (onnodig) zwaar en welke lichtpuntjes maken het een beetje draaglijker? Eline laat in haar ziel kijken, als arts en als mama.
Bij Goed Ziek verkennen we de ups en downs van een kankertraject, en streven we naar betere patiëntenpaden. We praten over kanker als ziekte, maar ook over de patiëntenervaring en het gezondheidssysteem eromheen. Want laten we eerlijk zijn, soms zijn ook die 'goed ziek'. Gelukkig zijn er in elk traject ook heel wat lichtpuntjes — momenten en mensen die aantonen dat het ook anders en positiever kan.
Heb je vragen of opmerkingen? Stuur een mailtje naar [email protected] of stuur ons een voicemail via https://speakpipe.com/goedziek.
“Waar zitten de gaten in de kaas?” Die vraag houdt Gina Linmans, wetenschappelijk medewerker aan het Leuvens Instituut voor Gezondheidszorgbeleid van KU Leuven, bezig....
Hoe zorg je ervoor dat je als patiënt écht een stem hebt in beslissingen over je gezondheid? En waarom is dat niet alleen fijn,...
"In het midden van mijn chemo hoorde ik vaak: ‘Je zit al in de helft!' Maar dat voelde als een koude douche. Voor mij...
